نوشته شده توسط fatima  | آرشيو نظرات (1) :موضوع |افتتاحيه

مرد بخشنده و نيكوكاري در راهي مي رفت.فقيري به او رسيدوبا گريه و التماس گفت:"به من كمك كن" مرد نيكوكار مبلغي به آن فقير داد و به راه افتاد. هنوز مسافت زيادي نرفته بود كه به فقير ديگري رسيد و به او هم مبلغي پول داد. در طول مسيرش به چند فقير ديگر هم كمك كرد.ساعتي بعد پير مردي كه مرد بخشنده ونبكوكار را مي شناخت و مي دانست كه در كممك كردن به فقرا قلب رئوف و مهرباني دارد به او رسيد و گفت:"ميبينم كه مثل هر روز سرگرم كمك به فقيران هستي"

مرد بخشنده لبخندي زد و گفت:"كار مهمي نمي كنم فقط وظيفه ام را انجام مي دهم."

پيرمرد پرسيد:"راستي تو كه اين همه به فقيران و نيازمندان كمك مي كني آيا شده تا بحال نسبت به آنها احساس برتري كني و مغرور شوي؟

مرد با لبخند پاسخ داد:دست من در بخشش مال به نيازمندان درست مثل كفگير است.آشپز غذا را باآن در ظرف مي ريزد!اگر كفگير به علت دادن غذا مغرور شود من هم به خاطر كمك احساس غرور مي كنم.

نوشته شده توسط fatima  | آرشيو نظرات (0) :موضوع |افتتاحيه

نوشته شده توسط fatima  | آرشيو نظرات (0) :موضوع |افتتاحيه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط fatima  | آرشيو نظرات (0) :موضوع |افتتاحيه

نوشته شده توسط fatima  | آرشيو نظرات (0) :موضوع |افتتاحيه

منوي اصلي

آرشيو مطالب

پيوندها

اطلاعات